Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Αλλεργία

Μένεις ένα διαμέρισμα του τρίτου ορόφου μια σκοτεινής πολυκατοικίας. Κατεβαίνεις στο υπόγειο για να αγοράσεις μια λαμπάδα, όσο ακριβή και αν είναι. Εκεί συναντάς και άλλους που κάνουν το ίδιο. Βρίσκεις πως ο μαγαζί παραείναι φωτεινό για υπόγειο. Μια ομάδα από αθλητές και αθλήτριες που μένουν στον πρώτο παίρνουν το ασανσέρ για να κατέβουν. Μετά από λίγο ανεβαίνουν χωρίς να έχουν ασκηθεί. Ένας φίλος σου προσφέρεται να σου κάνει παρέα. Μια γειτόνισσα χτυπάει την πόρτα ενδιαφερόμενη για τον φίλο σου. Σκέφτεσαι διάφορα, αφού αποφασίσουν να φύγουν και κλείσουν την πόρτα.

 

Μαθαίνεις πως μπορείς να πάς σε ένα εργαστήριο για να δεις τον εξοπλισμό του. Επίσης μαθαίνεις πως για λίγες μέρες τα πανεπιστήμια είναι ανοιχτά για επισκέψεις από όλους. Θέλεις να δεις το ιστορικό.

 

Είσαι στην γιαγιά σου και περιμένεις τον παππού σου να ντυθεί. Φεύγετε για το σπίτι με το τρακτέρ. Τρέχει πολύ και προκαλεί ένα ατύχημα με ένα αυτοκίνητο που ποτέ δεν είδες. Παίρνεις ένα μανόμετρο και τρέχεις για το σπίτι με τα πόδια.  Πριν φτάσεις στο σπίτι περνάς από μια έκταση με χαλίκια και σκιά. 

 

Βρίσκεσαι σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής και λόγω της ισοτιμίας είσαι πολύ πλούσιος. Μένεις σε ένα ξενοδοχείο. Ένα βράδυ καταλαβαίνεις ότι είσαι μέσα σε ένα αυτοκίνητο που τρέχει. Εσύ είσαι στην θέση του συνοδηγού και στου οδηγού είναι η αδερφή σου που δεν ξέρει να οδηγεί. Της λες να σταματήσει για να κατέβεις. Αυτή δεν πανικοβάλλεται, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει. Τελικά σταματά έξω από ένα πρατήριο και αποφασίζεις να οδηγήσεις εσύ. Συνεχίζει να είναι βράδυ. Ένας άγνωστος σου φέρνει μια εφημερίδα και εσύ του δίνεις πολλά χρήματα σε αντάλλαγμα. Αργότερα μαθαίνεις πως σπουδάζει ανθρωπιστικές επιστήμες και έχει χάσει τους γονείς του. Λες ότι πρέπει να τον βοηθήσεις. Σου έχουν τελειώσει όμως τα λεφτά. Ξέρεις ότι ο γέρος γείτονας σου έχει συνάλλαγμα, αλλά εσύ επιμένεις να πας στο ατμ για ανάληψη.

 

Καταλαβαίνεις πως δεν έχεις τίποτα και εγκαταλείπεις το σχέδιο. Γυρνάς σπίτι όπου υπάρχει μαζεμένος κόσμος μέσα και έξω. Σκέφτεσαι ότι μάλλον καθαρίζουν. Ανάμεσα στο πλήθος αναγνωρίζεις μια φίλη σου. Ξαπλώνετε σε δύο κρεβάτια τριγυρισμένοι από τον κόσμο που φαίνεται να παρακολουθεί κάτι.  Φεύγεις από το σπίτι, αλλά περπατώντας λίγα μέτρα συνειδητοποιείς ότι μόλις θυμήθηκες κάτι και γυρίζεις πίσω. Βλέπεις πως γίνεται μια δίκη. Ο κατηγορούμενος φαίνεται πως καλλιεργούσε παράνομα πολύ μακριά άσπρα μαλλιά τα οποία τύλιγε σε κουβάρια. Φαίνεται πολύ σίγουρος για την αθωότητά του μέχρι που του λες κάτι που τον φοβίζει.

 

 

metropolis_by_museye-d3e2ufq

 
Creative Commons License
The Golden Pavilion - My way to Trieste by The exiled Hussar is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at thegoldenpavilion.blogspot.com.