Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

(σχεδόν) Πρωτοχρονιάτικες ευχές

Σχεδόν.

Θα τα γράψω σήμερα γιατί μάλλον δεν θα έχω καμία διάθεση να τα γράψω στην ώρα τους. Οπότε αν αγαπητέ αναγνώστη το ημερολόγιό σου λέει ακόμα 2011 σταμάτα την ανάγνωση και έλα πάλι όταν λέει 2012.

-Που λέει ο λόγος, αν θέλεις μπορείς να τα διαβάσεις και τώρα και να τα θυμηθείς όταν θα έχεις μπουκώσει με βασιλόπιτα.

 

Παρά τον –παραπλανητικό- τίτλο, δεν θα πω ευχές.

Μου τέλειωσαν στην προηγούμενη ανάρτηση για τα Χριστούγεννα. [για κάποιον λόγο ο ορθογράφος μου λέει να γράψω τα Χριστούγεννα με κεφαλαίο]  <- ξεφεύγεις

 

Όπως έλεγα δεν θέλω να γράψω για καλές χρονιές, χαρούμενες γιορτές, αξέχαστα Φώτα και ανεπανάληπτο Πάσχα.

 

Συνεχίζοντας να γράφω ελπίζω πως θα σκεφτώ κάτι εναλλακτικό. Χωρίς τα αυτάκια “”

 

Εδώ θα μπει μια φωτογραφία για να μου δώσει περισσότερο χρόνο.

 

IMG_2 

 

Εγώ την έβγαλα και αν τολμήσει κάποιος να πει ότι δεν του αρέσει ή ότι την έκλεψα, τότε να σηκωθεί να φύγει και να έρθει μόνο αν ζητήσει συγγνώμη.

 

 

Ναι αυτό ήταν. Βιάζομαι να φύγω.

 

Δοκιμαστικό Σενάριο – Τίτλοι Αρχής

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Γράμμα στον Άγιο

 

Τώρα πια που πέρασε η φρενίτιδα των Χριστουγέννων, μπορώ να δημοσιεύσω την δική μου επιστολή στον παχουλό άγιο που μερικά παιδάκια νομίζουν ακόμα ότι υπάρχει.

 

“Αγαπητέ άγιε,

Με λένε Πετράκο, αν και αυτό το ξέρεις. Για φέτος τα Χριστούγεννα δεν θέλω να σου ζητήσω το κουκλόσπιτο της Barbie, ούτε το PS3  με τιμονιέρα και το καινούργιο GT, ούτε καινούργιο σπίτι όπως ζητάνε πολλά παιδάκια και κουράζουν τα κακόμοιρα τα ξωτικά σου.

Δεν θέλω ούτε ειρήνη στο κόσμο ή να μην πεινάνε τα παιδάκια στην Αφρική ή να σωθούν οι θαλάσσιες χελώνες.

Το μόνο που σου ζητάω αυτές τις άγιες μέρες είναι να βάλεις το χεράκι σου να να φτιάξεις λίγο τα πράγματα στην χώρα μου, την Ελλάδα.

Δυστυχώς είναι πολύ άσχημα, κόσμος απολύεται, δεν έχει να φάει, δεν έχει που να κοιμηθεί το βράδυ και τους βάζουν να πληρώσουν παραπάνω από όσα έχουν.

Για φέτος ζητώ από σένα άγιε, να να βοηθήσεις τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές, τους βουλευτές και τους γιατρούς που τους χτυπάνε χωρίς σταματημό με νέους φόρους. Είναι μια τεράστια αδικία και κάποιος πρέπει να κάνει κάτι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι δεν χορταίνουν να τρώνε λεφτά.

Αρχίζω να φοβάμαι πως μια μέρα θα μπουν στο σπίτι μας. Ο καλός πατέρας μου έχει μια φιλανθρωπική οργάνωση που μοιράζει από μια Cayenne σε όσες οικογένειες έχασαν το 4x4 τους. Να έβλεπες μόνο πόσο χαρούμενοι είναι όταν τους δίνουμε το κλειδί.

Το καλύτερο παιδί του κόσμου, Πετράκος. “

 

Καλά (περασμένα) Χριστούγεννα

 
Creative Commons License
The Golden Pavilion - My way to Trieste by The exiled Hussar is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.
Based on a work at thegoldenpavilion.blogspot.com.