Αντί ευχών…

Ανορθόδοξα υπέρυθρα καρότα

blindness

Or else…

 

Yesterday I saw a dream.

I was i a place banned from earth, empty of any kind of life.

Then an angel came to me and said:

 

"I am like the centre of a circle, equidistant from all points on the circumference, but you are not."

 

While the dream was fading away, the angel told me:

 

"Here begins a new life"

can’t get it out of my Head

Did you phone
Over me my love
Over me
Tell me why
Did you phone
Over me my love
Over me
Tell me why
Did you phone
Over me my love

Καλή Χρονιά

"The Suburbs"

In the suburbs I
I learned to drive
And you told me we'd never survive
Grab your mother's keys we're leavin'

You always seemed so sure
That one day we'd be fighting
A suburban war
your part of town against mine
I saw you standing on the opposite shore

But by the time the first bombs fell
We were already bored
We were already, already bored

Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling
Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling again

Kids wanna be so hard
But in my dreams we're still screamin' and runnin' through the yard
And all of the walls that they built in the seventies finally fall
And all of the houses they built in the seventies finally fall
Meant nothin' at all
Meant nothin' at all
It meant nothin

Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling
Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling and into the night

So can you understand?
Why I want a daughter while I'm still young
I wanna hold her hand
And show her some beauty
Before this damage is done

But if it's too much to ask, it's too much to ask
Then send me a son

Under the overpass
In the parking lot we're still waiting
It's already passed
So move your feet from hot pavement and into the grass
Cause it's already passed
It's already, already passed!

Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling
Sometimes I can't believe it
I'm movin' past the feeling again

I'm movin' past the feeling
I'm movin' past the feeling

In my dreams we're still screamin'
We're still screamin'
We're still screamin'

Για ακούστε!

Συνέβη το εξής απίθανο:

Ή μάλλον θα έπρεπε να πω τα εξής απίθανα. Διότι πρόκειται για δύο φαινομενικά ανεξάρτητα γεγονότα τα οποία όμως συνδέονται με ένα παράξενο δεσμό. Ας αφήσω όμως τις σκέψεις που βρίσκονται στο κεφάλι μου να παραμείνουν εκεί μέσα και ας προχωρήσω στην ουσία των πραγμάτων.
Όπως υποσχέθηκα, θα εξιστορήσω κάτι το απίθανο. Ως γνωστόν συνηθίζω να δημοσιεύω μέρος του οργίου σκέψεων, που λαμβάνει μέρος στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου μου ώστε να πάρουν το μέρος τους άλλες, κυρίως τις βραδυνές ώρες. Σήμερα - και αυτό είναι το πρώτο απίθανο- γράφω μέρα μεσημέρι. Γιατί αυτό;
Όλα λοιπόν συνέβησαν σήμερα το πρωί. Αφορμή στάθηκε ένα άρθρο του Avopolis http://www.avopolis.gr/news/default.asp?ID=15715. Εκεί που κανένας δεν το περίμενε, να σου πετάχτηκαν δύο νέα-άγνωστα μέχρι σήμερα έργα του Μότσαρτ.
Νομίζω ότι τα συναισθήματα που ακολούθησαν είναι λίγο πολύ ευνόητα. Χαρά, ενθουσιασμός, αγωνία, λύπη. Και αυτό γιατί δεν θα έχουμε την χαρά να ακούσουμε τίποτα πρίν από την επίσημη ανακοίνωση στις 2 Αυγούστου.
Υπομονή λοιπόν.