Tumblr και άλλα

Η προσωπική μου σελίδα στο tumblr: http://theexiledhussar.tumblr.com

 

Μια εικόνα κάθε μέρα (θα το τηρήσω εκτός απροόπτου). Οι εικόνες δεν θα είναι πάντοτε δικές μου. Όσες όμως είναι δικές μου προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα κλπ. Για όσες μη δικές μου, δεν θα αναγράφω προέλευση, εκτός και αν έχω πολλά κέφια.

 

Επίσης, το twitter βγαίνει από idle και γίνεται σκέτο. (και κάτι έγινε τώρα)

 

Ετοιμάζω δυο πίνακες (για την ακρίβεια 11, αλλά χωρίζονται σε δυο ομάδες). Ο ένας είναι σχεδόν έτοιμος και ο άλλος αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός λίγων ημερών. Φωτογραφίες θα ανεβάσω εδώ μόλις νιώσω ψυχολογικά έτοιμος.

 

Για όσους έχουν –ακόμα- λεφτά, μπορεί να τα διαθέσει –λίγα μόλις- για να αγοράσω καινούργιο ρολόι αφού το παλιό έσπασε. Αριθμός κατάθεσης IBAN: GR8801100400000004054159936 και μην ξεχάσετε να γράψετε και το όνομά σας για να στείλω κάρτα τα χριστούγεννα.

 

Έφτιαξα και ακάουντ στο formspring. http://www.formspring.me/exiledhussar

Μπορείτε να με ρωτάτε από εδώ όποια ανοησία θέλετε όπως: γιατί γεννήθηκες; ή μήπως παίρνεις ληγμένα; ή ποιό είναι το νόημα της ζωής;  Εναλλακτικά, από την σελίδα μου στο tumblr στον σύνδεσμο ASK. Βέβαια στο tumblr είναι πολύ πιο κούλ, το μπλόγκερ δεν σκέφτηκε να βάλει τέτοια καλούδια.

 

Τέλος, τα Γιάννενα τέτοιο καιρό είναι πολύ όμορφα. Βοηθάει και ο καιρός, χθες το βράδυ έπεσε έως τους 13!! Τα αστικά είναι άδεια και τα περισσότερα περίπτερα είναι κλειστά. Το καλύτερο είναι όμως είναι το άρωμα της λίμνης. Μυρίζει κάτι ανάμεσα σε κονσέρβα σπαμ και πολτοποιημένους γεωσκόληκες.

Μας πσεκάζουν #1

Διαφήμιση χυμού. Προσέξτε τον τύπο στο κέντρο...

που είναι ίδιος ο Κατακουζηνός

Έρχονται και άλλες -παρόμοιες- αποκαλύψεις

Η Ελλάδα πάει κατά διαόλου

Και ο λόγος:





































ΤΟ ΡΕΤΙΡΕ

από: βικιπαίδεια
Η σειρά προβλήθηκε σε επανάληψη πολλές φορές από το Mega: το 2000, 2002, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009


Δεν έχει προβληθεί από το 2009 και ούτε θα το δούμε και φέτος. 
Υπογράψτε την εδώ διαμαρτυρία για την επιστροφή του Ρετιρέ στους καλοκαιρινούς δέκτες. 

Όλο το παρασκήνιο από την σύσκεψη της 8ης Φεβρουαρίου

 

Σε ένα μεγάλο τραπέζι κάθονται οι Παπαδήμος, Σαμαράς, Παπανδρέου, Καρατζαφέρης. Μπροστά τους έχουν τα κείμενα του μνημονίου. Οι κάμερες και οι δημοσιογράφοι απουσιάζουν. Οι τέσσερις περιμένουν μέχρι να σερβιριστούν οι καφέδες, τα νερά και τακτοποιούν τα χαρτιά μπροστά τους. Όταν όλα είναι έτοιμα έχουν μείνει μόνο οι τέσσερις και κανείς άλλος στο δωμάτιο. Ο Παπαδήμος παίρνει τον λόγο.

Λ.Π.: Κύριοι, αντιμετωπίζουμε ένα από τα μεγαλύτερα διλλήματα των τελευταίων χρόνων. Από την απόφαση που θα πάρουμε εδώ σήμερα θα κριθεί το μέλλον της χώρας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως πρέπει να πράξουμε αυτό που θεωρούμε το …

Ο Σαμαράς διακόπτει.

Α.Σ.: Κύριε πρωθυπουργέ, με όλο το σεβασμό, θα έλεγα να αφήσετε στην άκρη τους θεατρινισμούς και να ασχοληθούμε με την απόφαση που ήρθαμε εδώ να πάρουμε.

Γ.Κ.: Πολύ σωστά. Μιας και υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι προτείνω να θέσουμε το θέμα προς ψήφιση.

Γ.Π.: Ας σηκώσουν τα χέρια λοιπόν όσοι είναι υπέρ της νεροτσουλήθρας. Και τώρα όσοι θέλουν τσουβαλοδρομίες.

Τόλμησε το ασύλληπτο:

 

Κατούρα κόντρα στον άνεμο

 

 

(σχεδόν) Πρωτοχρονιάτικες ευχές

Σχεδόν.

Θα τα γράψω σήμερα γιατί μάλλον δεν θα έχω καμία διάθεση να τα γράψω στην ώρα τους. Οπότε αν αγαπητέ αναγνώστη το ημερολόγιό σου λέει ακόμα 2011 σταμάτα την ανάγνωση και έλα πάλι όταν λέει 2012.

-Που λέει ο λόγος, αν θέλεις μπορείς να τα διαβάσεις και τώρα και να τα θυμηθείς όταν θα έχεις μπουκώσει με βασιλόπιτα.

 

Παρά τον –παραπλανητικό- τίτλο, δεν θα πω ευχές.

Μου τέλειωσαν στην προηγούμενη ανάρτηση για τα Χριστούγεννα. [για κάποιον λόγο ο ορθογράφος μου λέει να γράψω τα Χριστούγεννα με κεφαλαίο]  <- ξεφεύγεις

 

Όπως έλεγα δεν θέλω να γράψω για καλές χρονιές, χαρούμενες γιορτές, αξέχαστα Φώτα και ανεπανάληπτο Πάσχα.

 

Συνεχίζοντας να γράφω ελπίζω πως θα σκεφτώ κάτι εναλλακτικό. Χωρίς τα αυτάκια “”

 

Εδώ θα μπει μια φωτογραφία για να μου δώσει περισσότερο χρόνο.

 

 

 

Εγώ την έβγαλα και αν τολμήσει κάποιος να πει ότι δεν του αρέσει ή ότι την έκλεψα, τότε να σηκωθεί να φύγει και να έρθει μόνο αν ζητήσει συγγνώμη.

 

 

Ναι αυτό ήταν. Βιάζομαι να φύγω.

 

Δοκιμαστικό Σενάριο – Τίτλοι Αρχής

Κεφάλαιο 1: «Η μεγάλη απόδραση του πορτοκαλί λαγού»

Όλα στην Ιαπωνία είναι μεγαλύτερα. Λέγοντας όλα δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε απέξω και τις νυχτοπεταλούδες. Βλέπετε στην Ελλάδα, οι συνήθεις νυχτοπεταλούδες κυμαίνονται σε μήκος από τέσσερα έως το πολύ και δέκα εκατοστά έκαστη. Χωρίς υπερβολή οι αντίστοιχες ιαπωνικές νυχτοπεταλούδες μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα εξωφρενικά δώδεκα εκατοστά, προκαλώντας ρίγη στους επισκέπτες της χώρας. Τούτο το τέχνασμα χρησιμοποίησε και ο πορτοκαλί λαγός της ιστορίας, ο οποίος για μερικές μόνο φορές στο εξής θα αναφέρεται ως «Ο Τρόμος του Μεσονυκτίου» για προφανείς λόγους. Ας δούμε όμως τα πράγματα όπως άρχισαν. Σε μια από τις νυχτερινές εξορμήσεις του ο συγκεκριμένος λαγός συνάντησε έναν παράξενο κυνηγό. Παράξενο από τρείς απόψεις. Φορούσε ροζ νυχτικιά και στο αριστερό του χέρι κρατούσε ένα ποτήρι αεριούχο βυσσινάδα. Ο λαγός βλέποντας τον πρωτότυπο αυτό κυνηγό, βασίστηκε στον τρόμο που προκαλούσε σε κάθε είδος κυνηγού που συναντούσε τα βράδια. Ο κυνηγός όχι μόνο δεν πτοήθηκε, αλλά σε ένδειξη του αστείρευτου θάρρους του είπε στον λαγό «Οι χιονάνθρωποι δεν ευδοκιμούν σε τροπικά κλίματα». Όπως είναι προφανές, μια τέτοια δήλωση δεν είναι εύκολο να αντικρουστεί από έναν λαγό, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν πορτοκαλί λαγό με διδακτορικό στην γενετική. Αφού μάζεψε όση υπερηφάνεια του απέμεινε είπε «Σίγουρα θα φοβάσαι τις νυχτοπεταλούδες». Με το ύφος του νικητή ο κυνηγός απάντησε «Όχι». Έτσι και τέλειωσε η μεταμεσονύκτια δράση του λαγού στους αγρούς βρώμης. Έπρεπε να περάσουν είκοσι χρόνια αιχμαλωσίας προτού ο τρόμος του μεσονυκτίου αποφασίσει να αποδράσει. Άνοιξε, λοιπόν, το ξύλινο σκαλισμένο κουτί που κουβαλούσε στην τσέπη του σακακιού σε περίπτωση που κάποτε κινδύνευε και απελευθέρωσε μια γιαπωνέζικη νυχτοπεταλούδα. Ο κυνηγός, ο οποίος τώρα φόραγε τις ριγέ πυτζάμες του, έμεινε κοκαλωμένος από το θέαμα. Ο λαγός δεν έχασε την ευκαιρία. Αφού έφαγε το τελευταίο κρουασάν βουτύρου που περίσσεψε από το πρωινό, αποχαιρέτισε τον κυνηγό λέγοντας «Τα προτιμώ με γέμιση μαρμελάδα ροδάκινο», βάζοντας τέλος σε μια διαμάχη που κράτησε πάνω από δύο χρόνια. Έχοντας επιβιώσει και από τούτη τη δοκιμασία, ο Τρόμος του Μεσονυκτίου συνόψισε την εμπειρία του στην παρακάτω φράση «Αδύναμος είναι εκείνος που δεν μπορεί να παραβγεί έναν κυνηγό για πάνω από είκοσι ένα χρόνια»

Ποιο φάντασμα είναι αυτό που μας κυνηγάει;

 

 

Είναι σαν το ρολόι που αργά ή γρήγορα θα κάνει τον κύκλο του, σαν μια αρρώστια.

Ναι αρρώστια.

Όταν μαθαίνεις πως μόλις πέθανε η οικογένειά σου να γελάς ασταμάτητα.

Όταν  βλέπεις τους παιδικούς σου φίλους μετά από χρόνια να νιώθεις πως πρέπει να ξεράσεις από την αηδία.

 

Λάθος.

Μάλλον ήταν λάθος.

Μάλλον όλα ήταν λάθος.

Ο χρόνος, ο τόπος, οι άνθρωποι, οι επιλογές, η ανέχεια, τα λόγια που είπε ή δεν είπε.

 

Κι όμως κάποια μέρα θα κάνει αυτό που ήθελε από παιδί.

Θα τους σκοτώσει όλους, έναν έναν. 

 

Νέο project προσεχώς

Μερικοί από εσάς το ξέρετε, μερικοί όχι.

Το νέο αυτό project θα ξεκινήσει από αυτό το ιστολόγιο την Δευτέρα 09/05 και αναμένεται να διαρκέσει περίπου δύο εβδομάδες, εάν όλα πάνε καλά.

Θα παρέχεται συνεχής ενημέρωση και σχολιασμός κατά το δυνατόν καθημερινώς.

Teaser τσουκ.

Ευχάριστο γεγονός

Μόλις έμαθα πως ένας πολύ  μισητός σε εμένα  άνθρωπος πέθανε.

Και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος.

 

Μα αφού έτσι γεννήθηκα.